عاشق شدم

خداوندا، اگر نداشتن،ذلیل داشتنم می کند ، ندارم کن .

خداوندا ، اگر کاشتن اسیر چیدنم می کند ، بیکارم کن .

خداوندا ، اگر به لحظه غفلتی افتادم ، پیش از سقوط هوشیارم کن .

خداوندا ، اگر اندیشه خیانت به یاران و دوستان در سرم افتاد بر سردارم کن .

خداوندا ، اگر لحظه ای رنج بیماران از سرم بیرون رفت ، سخت بی ترحم بیمارم کن .

خداوندا ، به من زیستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته حسرت نخورم ،مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگوار نشوم .

خداوندا تو چگونه زیستن را به من بیاموز ، خود چگونه مردن را خواهم آموخت

حال کردین نه ؟

خوب دیگه بسه

فعلا خدا نگهدار

 زندگي زيباست، نه در رويا               

                             بوسه زيباست، نه براي هوس   

                 پرنده زيباست،نه براي قفس

                                  دوست داشتن زيباست

                                     نه براي لمس كردن

                                   بلكه براي حس كردن.

...........................................................................................................................................

به نام خالق عشق و زيبايي


يار اومده

چي چي آورده ؟

نور و صفا

با صداي عشق

دوست دارم
دوست دارم
دوست دارم

 از « گلدامایر » نخست وزیر اسبق رزیم وحشی پرسیدند بدترین و بهترین روز عمر سیاسیت چه روزهایی بوده ؟
پاسخ داد :" بدترین و شوم ترین روزعمرم روزی بود که مسجد الاقصی را به آتش کشیدیم . و بهترین روز عمرم فردای روزی بود که مسجد را به آتش کشیدیم ."
پرسیدند دلیل چیست ؟
گفت :" روزی که مسجد الاقصی را به آتش کشیدیم از وحشت و ترس اینکه مسلمانان دنیا همه ما را قلع و قمع کنند و همه ما را به دریا بریزند به خود میلرزیدیم .
و بهترین روز عمرم فردای آن روز بود که دیدیم حتی نفسی از کشورهای مسلمان برای اعتراض به ما در نیامد .

" 

حکایتی از ذوالنون مصری

نقل است که جوانی بود و پیوسته بر صوفیان انکار کردی.

یک روز شیخ انگشتری خود به وی داد و گفت: "پیش فلان نانوا رو و به یک دینار گرو کن".

انگشتری از شیخ بستد و ببرد. به گرو نستدند. باز خدمت شیخ آمد و گفت: "به یک درم بیش نمی گیرند".

شیخ گفت: "پیش فلان جوهری بر تا قیمت کند." ببرد. دو هزار دینار قیمت کردند. باز آورد و با شیخ گفت. شیخ گفت: "علم تو با حال صوفیان، چون علم نانواست بدین انگشتری". جوان توبه کرد و از سر آن انکار برخاست.

حکایتی از بایزید بسطامی

نقل است که شیخ را همسایه ای گبر بود و کودکی شیرخواره داشت و همه شب از تاریکی می گریست، که چراغ نداشت.

شیخ هر شب چراغ برداشتی و به خانه ایشان بردی، تا کودک خاموش گشتی.

چون گبر از سفر باز آمد، مادر طفل حکایت شیخ باز گفت. گبر گفت: "چون روشنایی شیخ آمد، دریغ بُوَد که به سر تاریکی خود باز رویم".

حالی بیامد و مسلمان شد.

گم شدم در خود چنان كز خویش نا پیدا شدم  

 شبنمی بودم ز دریا غرقه در دریا شدم

سایه ای بودم زاول بر زمین افتاده خوار

راست كان خورشید پیدا گشت نا پیدا شدم

ز آمدن بس بی نشان وزشدن بی خبر   

 گو بیا یك دم برآمد كامدم من یا شدم

نه ، مپرس از من سخن زیرا كه چون پروانه ای  

در فروغ شمع روی دوست نا پروا شدم

در ره عشقش قدم در نه ، اگر با دانشی    

لاجرم در عشق هم نادان و هم دانا شدم

چون همه تن می بایست بود و كور گشت 

این عجایب بین كه چون بینای نابینا شدم

خاك بر فرقم اگر یك ذره دارم آگهی تا كجاست

چون دل عطار بیرون دیدم از هر دو جهان    

من ز تاثیر دل او بیدل و شیدا شدم

نمونه ای از نثر عطار از "تذکرة الاولیاء"

ای هجر تو وصل جاودانی        اندوه تو عیش و شادمانی

در عشق تو نیم ذره حسرت     خوشتر ز وصال جاودانی

بی یاد حضور تو زمانی           كفرست حدیث زندگانی

صد جان و هزار دل نثارت       آن لحظه كه از درم برانی

كار دو جهان من برآید          گر یك نفسم بخویش خوانی

با خواندن و راندم چه كار است؟      خواه این كن خواه آن ، تو دانی

گر قهر كنی سزای آنم                    ور لطف كنی سزای آنی

صد دل باید بهر زمانم                         تا تو ببری بدلستانی

گر بر فكنی نقاب از روی              جبریل شود به جان فشانی

كس نتواند جمال تو دید                 زیرا كه ز دیده بس نهانی

نه نه ، كه به جز تو كس نبیند             چون جمله تویی بدین عیانی

در عشق تو گر بمرد عطار                    شد زنده دایم از معانی

او يک ديوانه بود

 يه ديوانه آزاد از قيد بند دنيا يه روز از جايي كه هيچ كس نمي دونست كوجاست اومد..

اون تا موقع برگشتش از خيلي جا ها گذشت كه من امروز مي خوام خاطراتشو براتون بنويسم

بادل تنگ به سوی توسفربايدکرد

ازسرخويش به بتخانه گذر بايد کرد

پير ما گفت زميخانه شفا بايد جست

از شفـا جـستن هر خانه حذر بايد کرد

آنکه ازجلوه رخسارچوماهت پيش است

بــی گـمـان مـعـجـزه شـق قـمـر بايد کرد

گــر در مـيـکـده را پـيـر بـه عـشـاق گـشـود

پـس از آن آرزوی فــتــح و ظـفــر بــايــد کــرد

گردل ازنشئه می دعوی سرداری داشت

بـه خـود آيـيـد کـه احـسـاس خطر بايد کرد

مژده ای دوست که رندی سر خم را بگشود

بــاده نـوشـان لـب از ايـن مـائـده تـر بـايـد کرد

در ره جـسـتـن آتــشـکــده ســر بــايــد بــاخـت

بــه جــفــا کــاری او سـيــنــه سـپــر بــايــد کـرد

ســر خــم بــاد ســلامــت کــه بــه ديــدار رخــش

مــســت ســاغـــر زده را نــيــز خــبـــر بــايـــد کــرد

طــره گـيــسـوی دلــدار بــه هـر کــوی و دری اسـت

پـس بـه هـر کــوی و در از شـوق سـفــر بــايــد کــرد  

عـاشقم عـاشـق و جز وصل تـو درمانش نيست

کيـست کاين آتـش افـروختـه در جانـش نيست

جز تو در مـحفـل دلـسـوخـتـگان ذکـری نيست

اين حديثی است که آغازش وپايانش نيست

راز دل را نــتـوان پـيـش کـسـی بـاز نــمـود

جزبردوست که خودحاضروپنهانش نيست

با کـه گـويم که بـجز دوست نبيند هرگز

آنکه انديشه و ديدار بـفرمانش نيست

گوشه چشم گشا بر من مسکين بنگر

ناز کن ناز که اين باديه سامانش نيست 

سـر خــم بــاز کـن و سـاغـر لــبــريـزم ده

کـه بـجز تو سر پيمانه و پـيـمـانـش نيست

نـتــوان بـسـت زبـانـش ز پــريـشـان گــوئـی

آنـکـه در سـيـنـه بـجـز قـلب پريشانش نيست

پــاره کــن دفـتـر و بـشـکـن قـلـم و دم ، در بـنـد

که کسی نيست که سرگشته و حيرانش نيست

عاشقان صدر نشينان جهان قدسند سر فراز آنكه بدرگاه جمال تو گدا است.

^{امام خمینی/ره}

تصاویری مختلف و قشنگ

متفاوت

امیر حسین صدیق نیشابوری (بازیگر سینما و تلویزیون)

لباس زنان